12Ó 



geloof ik, volkomen bewezen, dat vochtigheid 

 gcene oorzaak is der bladrigtingen. 



Thans moeten wij overgaan tot het onderzoek 

 van den invloed der verdamping op het ons be» 

 zighoudend verschijnsel. 



Hierbij echter kunnen wij kort zijn, daar het 

 genoegzaam aan ons doel zal beantwoorden om 

 aan te stippen , dat Bosset bladen , met vernis 

 overtrokken, hunne natuurlijke rigting zag her- 

 nemen ( Bohkbt 1. c. p. 105). Ik zag hetzelfde 

 met bladen van Robinia viscosa, welke, met 

 eene oplossing van Arabische gom overtrokken, 

 daardoor geheel belet weiden uit te dampen. 

 Deze zelfde proef bewijst ook, dat de vorming 

 van zuurstof des daags en van koolstofzuur des 

 nachts geencn invloed heeft op de bladrigtingen. 

 Den invloed van al die uitwendige omstandighe- 

 den, welke het krachtigste op de bladen wer- 

 ken, alsmede de levenswerkingeu der bladen zelve 

 op het ons bezighoudend verschijnsel onderzocht, 

 en derzelver magteloosheid op hetzelve, door proe- 

 ven aangetoond hebbende, blijft wel niets over, 

 dan die gedurige pogingen der bladen zelve toe 

 Ie schrijven aan eene kracht, uit hun leven voort- 

 vloeiende. Immers, behalve het leven, is er niets 

 tot dit verschijnsel noodig; men kan het ook al- 

 leen vernietigen , door het leven te verminderen ; 

 hetzelve versterken, door het leven krachtiger te 

 maken. 



Eene vrij zonderlinge proef van den Heer Dc- 

 THOcitp.T voegt zich hier nog bij om deze gevolg- 

 trekking te ondersteunen. Het is waar, de Cah- 



