132 



Thans immers welen wij , dat het voor bladen 

 eene natuurwet is, om eene van derzelver opper- 

 vlakten naar boven, eene naar onderen te keeren. 

 Deze wet , geheel van de uitwendige omstandighe- 

 den onafhankelijk zijnde , voor zoo verre deze het 

 leven niet vernietigen , is het onmogelijk hare oorza- 

 ken nader te leeren kennen; want zij is verbon- 

 den met het wezen van het leven, dat voor ons 

 eene verborgenheid is, gelijk het wezen van el- 

 ke andere kracht. Wij moeten ons dus vergenoe- 

 gen met deze natuurwet in derzelver uitwerkselen 

 te leeren kennen, even als de Physici zulks doen 

 met licht, warmte, zwaarte enz. 



Behalve deze algemeene wet, die de bladen in hun- 

 ne rigting bepaalt, zijn deze echter aan eene menig- 

 te uitwendige invloeden onderworpen , en deze zijn 

 noodig, om hunne physiologische werkingen te hel- 

 pen volbrengen. Immers veroorzaakt voornamelijk 

 het licht de verdamping en dus de toestrooming 

 der vochten naar de bladen, de duisternis daaren- 

 tegen de vorming van koolslofzuur , het onmiddel- 

 lijk invallende zonnelicht de vorming van zuurstof. 

 Is het wonder, dat deze verschillende werkin- 

 gen eene eenigzins andere rigting aan de bladen 

 geven ? Door dadelijke proeven is zulks moeije- 

 lijk te bewijzen; maar men kan het door rede- 

 neringen vermoeden. Dat er toch bij dag een 

 sterkere toevoer van vochten naar de bladen 

 plaats heeft dan bij nacht, is duidelijk; dat ook 

 dat deel des blads, dat onmiddellijk aan de zon 

 blootgesteld is, meer uitwasemt en dus ook meer 

 vocht ontvangt , dan gewoonlijk , is even zeker. 



