138 



een middelpunt, hetwelk de zenuw is, gerigt 

 zijn; zoodanig, dat zij afzonderlijk slechts eenige, 

 doch , vereenigd , alle de lichtstralen van het voor- 

 werp, dat aanschouwd wordt, tot de zenuw toe- 

 laten. De werking dezer oogen verschilt zeer van 

 die, welke bij de vroeger genoemde plaats vindt, 

 doch men veronderstelt met rede, dat dezelve niet 

 minder juist is, hoewel door andere middelen be- 

 reikt. Deze oogen zijn echter nog te weinig on- 

 derzocht , om op te kunnen geven , waardoor zij 

 zich wezentlijk van de vorige onderscheiden. Het 

 schijnt echter, dat bij dezen hoofdvorm de oogze- 

 nuwen elkander niet kruisen , en de verschillen- 

 de oogen zich nimmer op hetzelfde punt kunnen 

 vestigen(a). Dit echter kan worden aangetoond , 

 dat , even als bij den vorigen hoofdvorm nimmer 

 eenig deel van aanbelang ontbreekt, zoo ook hier 

 de voorname deelen , als : lens , cornea , pigment 

 en glaskegel altijd aanwezig zijn. 



Tusschen deze beide hoofdvormen staat het 

 oog der Cephalopoden en van eenige Gasteropo* 

 den in het midden, met dat der gewervelde die- 

 ren in vele punten overeenkomstig, in andere 

 weder de zaamgestelde oogen naderend ; doch 

 dezen vorm moeten wij , uit vrees van te wijdloo- 



(a) 3. Muller, zur vergleichenden Physiologie des 

 Gesichtsinnes , pag. 388. veronderstelt, dat de gc- 

 zigtszenuwen zich kruisen, doch zijne veron- 

 derstelling berust op een verkeerd begrip der 

 werking van de eenvoudige oogen , en heelt be- 

 wijsbaar geen ontleedkundigen grond; de een- 

 voudige oogen vertoonen de voorwerpen niet an- 

 ders dan de te zaraengeslelde. 



