140 



lasschen. Men vindt echter bij alle gewervelde 

 dieren de middelen , door welke de oogbal inge- 

 kort en de kristallijnen lens van plaats en van 

 vorm (conveiileit) veranderd kan worden. De- 

 zelve zijn voldoende om het voorgestelde doel te 

 bereiken. Intusschen is van dit alles in het en- 

 kelvoudige oog der gelede dieren niets aanwezig; 

 hetzelve kan dus onmogelijk overeenkomstig den 

 vorm der oogen van de gewervelde dieren zijn 

 ingerigt , zonder oneindig minder volkomen dan 

 deze te zijn, iets, dat zoo als boven is gezegd, 

 hoogst nadeelige gevolgen zoude hebben. 



Het eenvoudige oog is door J. Mulle» (a), 

 in zijn bovengenoemd uitmuntend werk , vrij uit- 

 voerig beschreven, als onbewegelijk, onveran. 

 derlijk , doch voor het overige, als dat der ge- 

 wervelde dieren ingerigt , en even zoo werkende. 

 Bewegelijkheid is echter bij het oog der gewer- 

 velden zoo groot een vereischte, dat als dit ont- 

 breekt, het oog volstrekt tot zien ongeschikt 

 wordt (6). Houdt men de oogen onbewegelijk 

 stil, staart men aanhoudend, dan zal men na 

 eenigen tijd volstrekt niets meer van 't voorwerp, 

 op hetwelk men staart, gewaar worden. Z ■<! 

 dit zelfde niet bij de gelede dieren moeten plaats 

 vinden , indien hunne oogen als die der gewer- 

 velde waren ingerigt? Maar er bestaan nog an- 

 dere bezwaren ; een enkel strekke hier tot voor- 

 beeld. 



(o) Pag. 310, 314, 318 en 331. 



(6) Ch. Bei.l , Be menschelijhe hand. Utrecht hij 

 van der Post, 1836. pag. 184 en veiv. 



