157 



en het is inderdaad ten onregte , dat Raspail(*) 

 tan hem zegt: ( Sans cependant s' appliquer a con- 

 naitre Ie mode, par lequel ils exercent des influ- 

 ences aussi délétères". Wij zuilen bij onze proe- 

 ven gelegenheid vinden , hierop nader terug te 

 komen. 



Eene andere, niet minder belangrijke zwarig- 

 heid , bestaat in het bepalen , waaneer eene plant 

 gestorven zij. Moet eene plant gerekend worden 

 te sterven, wanneer alle hare i.*:len door de 

 werking van het gif beginnen te verwelken? of 

 is ze dan nog maar in eenen zickelijken toestand? 

 Moet men hier het begin van den dood dan stel- 

 len, wanneer er eene wezentlijke desorganisatie 

 in heleen of ander, begint plaats te grijpen , als: 

 het ontstaan van bruine vlakken , verweeking van 

 weefsels ? Maar bij vele ziet men dit nimmer , 

 en het eenige stellige bewijs des doods is het ver- 

 droegen. Ik geloof wel , dat velen als dood 

 kunnen beschouwd worden , wanneer ze begin- 

 nen te verwelken; de volgende veranderingen zijn 

 dan geheel physisch en chemisch : uitdroogen , 

 verkleuren en verrotten. Doch eene opmerking 

 zal men hierbij onder het oog moeten houden , 

 dat namelijk het sterven der planten , even on- 

 derscheiden is van dat der dieren , als haar Ie» 

 ven. Een centraalpunt van levenswerkingen ont- 



(*) T.a.p. §. 1404. lift schijnt, (lat rasi-aii,, voor 

 -ioot gedeelte onbekend ia met de onderzoe- 

 kingen van Gni'i'i.iti ■, anders zoude liij over de 

 werking der uarioti.sclie planten-loogsoaten (. §. 

 1436. ) op c ■ : 1 1 •; andere wijn* gesproken hebben. 



