164 



achiift over de werking van het blaauwzuur, mede 

 gedeeld heeft. Men kan de werking der Ammo- 

 nia eene zuiver caustische noemen , waardoor 

 het leven aller plantdeelen , die niet dezelve in 

 aanraking komen, terstond gedood, en be- 

 langrijke chemische veranderingen in dezelve 

 voortgebragt worden. Te regt merkt daarom 

 Raspail ( Nouveau Syslème de Physiol. veg. 

 §. 1372) op, dat niet uitgebrande meststoffen, 

 versche urine enz. zeer nadeelig zijn voor den plan- 

 tengroei , omdat zij vrije Ammonia ontwikkelen. — 

 Be cyanische bloemen worden veel sneller aan- 

 gedaan dan de xanthische , nog later de bladen. 

 In de stengen schijnt de ammoniacale vloeistof 

 vooral door de vaten op te klimmen, doch ook 

 door het celweefsel zich te verspreiden. In den 

 beginne schijnen de vaten nog water naar boven 

 te voeren, want anders valt het moeijelijk te 

 verklaren, hoe het Lythium zoo lange frisch 

 bleef. Naderhand verliezen zij deze eigenschap. 

 Het is merkwaardig , dat eene zoo vlugtige stof 

 zich niet sneller, door middel der vaten, door de 

 geheele plant verspreidt (»). 



De werking der AmmoniaA-zoulea schijnt op 

 eene eeuigzins verschillende wijze plaats te heb- 

 ben ; zij schijnen namelijk eerst in de vaten op- 



(*) Raspaii. , ( t. a. p. §. 1423) spreekt, hoezeer 

 hij geene opzettelijke proeven vermeldt, over de 

 werking der Aritn. lig. op Cliara hispida. Zij 

 gaat door de buis de plant door, voor haar aan- 

 gedaan te hebben, en vernietigt de groene stofle 

 in dezelve , » et qui était 1'anic de la circulatiuu." 



