184 



dierlijk ligchaam nagaat, en op het verband lel, 

 dat er tusschen deze aandoeningen en het gestoorde 

 zenuwleven bestaat, dan zoude men a priori, 

 tot het besluit komen , dat de narcotica als zoo- 

 danig voor het plantenleven geene nadeelige wer- 

 king hebben kunnen, omdat het celweefsel ont- 

 breekt, hetwelk de werking der narcotica geleiden 

 moet. Echter zoude het mogelijk kunnen zijn, dat 

 het narcotische beginsel , hoezeer niet onmiddellijk 

 de scheikundige menging der plant verstorende, 

 de contractiliteit van het celweelsel, en de vaten 

 onmiddellijk vernietigde, en daardoor den dood 

 der plant veroorzaakte. Want hoezeer in het 

 dierlijk organismus , het eerst en bij voorkeur het 

 zenuwstelsel door deze stoffen aangedaan wordt , 

 aal het besluit, dat het planten-organismus door 

 deze stoffen niet kon aangedaan worden , omdat 

 hetzelve dit stelsel niet bezit, even onjuist zijn, 

 als of men stelde, dat de vlugtige oliën, die bij 

 de dieren insgelijks het zenuwstelsel prikkelen, 

 op de planten niet werken konden , wijl ze dit 

 ttelsel misten. De onderzoekingen van Goeppekt 

 hebben het tegendeel voldoende bewezen. 



Het volgt hieruit geenszins , dat men genood- 

 zaakt zij , bij de planten eene soort van fluidum, 

 nerveum. te vooronderstellen , zoo als onder de 

 nieuweren, Raspail schijnt te doen (*). — 



Doch laat ik vooraf tot het verhaal mijner proe- 

 ven overgaan. 



|«e Proef. 12Jul. 12 uur, worden in 6 oneen 



* 



(*) T. 



