220 



kon beveiligen, als hij niet den stroom leiden 

 wilde, maar zich door den stroom geleiden liet, 

 niet de natuur naar zijne meeningen verwrong, 

 maar zijne meeningen naar de natuur voegde en 

 schikte ( * ). Zoodanig man was te groot voor 

 ijdelen waan. « Gelijk zij , die ingewijd zullen 

 worden, bij den aanvang met gedruisch en gedrang 

 zamenkomen, maar bij het verloonen der heilige 

 dingen met vrees en stilzwijgen opletten , zoo ziet 

 men ook aan de poorten der Wijsheid veel bewe- 

 ging, oploop en ijdel geklap, daar eenigen met 

 geweld en onstuimigheid tot den roem zich een' 

 weg willen banen ; maar hij , die in het binnen- 

 ste heiligdom komt, en een groot licht ziet, als 

 ware hem de grootste geheimenis geopenbaard , 

 neemt een ander voorkomen aan, wordt stil en 

 eerbiedig, en volgt zijn inzigt als eene Godheid, 

 met nederig en heilig ontzag (f)." Zulk een 

 ingewijde, zulk een vertrouweling der natuur, 

 was de eerwaardige man, wiens nagedachtenis 

 ik door deze weinige regelen eene , al is het dan 

 ook zwakke, echter ongeveinsde hulde heb wil- 

 len toebrengen! 



(* ) Biologie, Vonede S. VIII. 



(f) Plütarchus, Quo modo quis suos in Virtute setf 

 tiatprofectus; Cap. 10. 



