236 



komt teïl ijnde van 9 maanden in een zeer moei- 

 lijken en langdurigen arbeijdt. 't Kind, waarvan 

 zij verlost werd, was zeer kloek, dik en vet, had 

 geen hals, de tong was scharp als een katletong, 

 had de ooren als een verwoede kat in de nek 

 getrokken; de harsen-pan was met een scheur 

 daarin ontbloot en de bebloede lappen van 't vel 

 hingen bij 't achterhooft even eens als de kat door 

 't geweldig doodslaan bekomen hadt." — 



Zoo men nu de waarde van deze geschiedenis- 

 sen, van welke ik er geene meerdere wil af- 

 schrijven, overweegt, zal het niet moeijelijk vallen, 

 de overtuiging te krijgen, dat zij als bewijsgronden 

 niets afdoen. Al die vermeende gemoedsaandoe- 

 ningen grepen in het laatste tijdperk der zwan- 

 gerheid plaats , en bij velen volgde de verlossing 

 spoedig op dezelve. — 



Dat daardoor, althans in alle deze als bewijzen 

 aangevoerde gevallen , de mogelijkheid wegvalt, 

 dat door den schrik de misvorming zal zijn voort- 

 gebragt, behoef ik wel niet te zeggen. — Nie- 

 mand toch zal beweren, dat in weinige uren, 

 eene reeds geslotene buikholte zich zal kunnen 

 openen , of dat een reeds bestaand hoofd aan het 

 kinderlijk ligchaam, hetzij dan op welke wijze, 

 zal kunnen ontnomen worden. — Maar dit zelfs 

 daargelaten , geloof ik , dat in die gevallen , in 

 welke de schrik reeds vroeger werkte, de gevolg- 

 trekking uit dezelve nog onjuist zoude zijn. Jeks 

 Babg (a) verhaalt van eene vrouw, die voor dat 



(a) Abhandlung ueber tine Missgeburt , deren Gehirt 



