239 



te schrijven. J. Zijimer ( a ) zegt , dat eene zwan- 

 gere vrouw, welke zich, wegens schrik, gedu- 

 rende hare geheele zwangerheid, met den angst 

 gekweld had , een kind met slechts één been ter 

 wereld te zullen brengen, daarentegen een kind 

 ■baarde , hetwelk aan de Platonische definitie, dat de 

 mensch een tweebeenig dier kan heeten , volkomen 

 waardig wa3. J. J. Plenk (b) verhaalt, eene 

 vrouw verlost te hebben , die wegens geweldigen 

 «chrik voor eene muis , gedurende de geheele 

 «wangerheid , zich met het denkbeeld had bezig 

 gehouden , dat zij een kind met eene moedervlek 

 zoude voortbrengen. « Praedixi" , zegt Plenk 

 ■m nil tim.tndu.rn esst , tl pratttr omnium o-pi' 

 niontm , pulchram , • omniqut natvo cartntem 

 tnixa est puellam n . Osiasdeb (c) voert het 

 voorbeeld aan eener vrouw, die in de derde maand 

 zwanger zijnde, hevig verschrikte van eenen jagt- 

 hond , die eenen jongen een stuk uit de onderlip 

 wegbeet. Tot aan het einde der zwangerheid toe 

 vreesde zij , dat het kind , van hetwelk zij zwan- 

 ger was, aan den mond misvormd zoude zijn; 

 echter was het volkomen welgevormd, maar dood 

 »wak. Hoe dikwerf ook ziet men niet vrou- 

 wen , welke vroeger van eene misgeboorte verlost 

 werden , naderhand volkomen welgevormde kin- 



( o ) J.C. Zimmer , Physiol. Unlers. uéber Missgcbur- 



ten, Hudolsiadt 1806. p. 31. 

 (4 ) J. J. J'i.i.nk , JJoc/rina de mortis culancis. Edit. 



sec. Vicnnae 1783. j>. 30. 

 (c) Omaniier, Lehrbuch der llcbammenkunst , Gol- 



tbgen 17'JC i>. 301. §. 337. 



16» 



