246 



derlijk kind tot zijne bloedzuivering behoeft ;' 

 terwijl evenzoo , maar in tegenovergestelde orde , 

 de uiteinden der navelslagaders aan deze zelfde 

 aderlijke boezems de onnut geworden bestanddee- 

 len teruggeven («). Er grijpt hier derhalve eene 

 middellijke slofverwisseling plaats, op dezelfde 

 wijze, als zulks na de geboorte in de longen ge- 

 schiedt. — Dat deze weinig geschikt is, omeenen 

 dynamischen indruk van de moeder op het kind 

 Over te planten, zal wel niet betoogd behoeven 

 te worden. Geen Physioloog immers zal tegen- 

 woordig wel zoo sterk aan materieële denkbeel- 

 den gehecht zijn, dat hij de wijziging, welke 

 de stoffelijke zamenstelling van hel moederlijk 

 ligchaam , door de eene of andere hevige ge- 

 moedsaandoening kan ondergaan, van genoegzaam 

 gewigt rekent , om uit dezelve in oorzakelijk 

 ■verband, de stoffelijke misvorming des kinderlij- 

 ken ligchaams af te leiden. — Voor elk , die een 

 weinig diepere inzigten over het wezen der be- 

 werktuigde natuur gekregen heeft , is de vorm 

 geen bloot uitwerksel der stof, maar veeleer de 

 verhevene uitdrukking van een ons onbekend 

 vermogen, hetwelk wij slechts in deszelfs ver- 

 schijnsels kennen , doch welks eigenlijke aard 

 steeds voor ons ondoorgrondelijk zal blijven. Een 



( a ) Gelijk dit voor vele jaren reeds door mijnen va- 

 dei' geleerd werd. Zie Hebkenbatii , Diss. con- 

 tinent nonnulla de infante uterino. Lujjd. Bat. 

 1816. 



