midden van den onderrand bedraagt 0, 087. 



De geheele schedel vertoont zoo onmiskenbaar 

 den negertijpus, dat ik bijkans van mijne vroege- 

 re meening, dat de kaffers van het neger -ras moe- 

 ten worden afgescheiden , welke op het getuige- 

 nis van reizigers berustte , terug zou komen. 



Ik heb nog een' anderen kafferschedel onder- 

 zocht , welke zich in het ontleedkundig museum 

 der Leidsche hoogeschool bevindt. Deze schedel 

 was grooter van omvang, breeder en iets hooger; 

 ook was het aangezigt minder sterk vooruitste- 

 kend. Daar de Hoogleeraar Sandifoht dezen 

 Schedel beschrijven en afbeelden zal, onthoude 

 ik mij van eene breedvoerige vermelding van 

 denzelven, maar merk alleen op, dat hij in de 

 hoofdtrekken met den vroeger beschrevenen over- 

 eenkomt en een nog grooter achterhoofdsgat 

 bezit. 



Slechts ééne afbeelding van een' kafferschedel 

 is mij bekend. Men vindt dezelve in het werk 

 van M. J. Webeu over de vormen van den sche- 

 del en het bekken (a). Deze afbeelding is ver- 

 vaardigd naar een voorwerp uit het anatomisch 

 Museum te Berlijn. Deze schedel biedt wel eeni- 

 ge overeenkomst aan met den door ons be- 

 schouwden , maar verschilt er toch in sommige opw 

 zigten aanmerkelijk van , vooral in den gelaats- 

 hoek en den vorm der onderkaak, waarvan de 



( a ) ff ie Lehre von den Ur - und Racenformcn der 

 Schcide! und Bccfcen 

 1830 4° la .17, 18. 



Sckddel und Bccken des Memckcn. Uusscldoif 



