290 



echter geheel ongegrond. Met de meeste zorg- 

 vuldigheid heb ik naar dit gezonken parenchym 

 gezocht, zelfs het bezinksel uiteenenpot, waarin 

 eene menigte plantjes polyrrhiza hun levenstijd- 

 perk hadden yolbragt , leverde onder het mi- 

 kroskoop slechts weinige dusdanige korreltjes, 

 welke echter geene de minste overeenkomst met 

 de L. arrhiza vertoonden niet alleen, maar 

 zefts geene waarschijnlijkheid verrieden van in 

 eenigen vorm te zullen voort leven, daar allen door 

 hunne bruine kleur en gespleten oppervlakte in ver- 

 rotting schenen over te gaan. De doode blaadjes 

 daarenboven behielden, \oor eengroot gedeelte, 

 hun parenchym. Later zullen wij de wijze, waar- 

 op de Lemna-soorten overwinteren , meer naauw- 

 keurig gadeslaan, en daarin welligt de oorzaak 

 van het dwaalbegrip van R-EicnENBAcn vinden , 

 terwijl wij , in de eigenlijke beantwoording der bij 

 den aanvang voorgestelde vraag, hetzelve verder 

 zullen wederleggen. 



Nees v. Esekbeck (in 1816 allhans) hetzelfde 

 gevoelen toegedaan , voert eenige bewijsgronden 

 aan. Wij geven h-er wederom de eigene woorden 

 des Schrijvers, daar de plaats ons zeer belang- 

 rijk voorkomt. « Mir scheint die L. arrhizazwar 

 « nicht ausfchliefslich die junge Brut der poJyrrhv- 

 « sa, überhaupt aber die Nachkommenschaft der 

 « durch Saamen sich fortpflanzenden Lemna Arlen 

 « zu sein. Diese Vermuthung slützt sich auffolgende 

 « Beobachtung. In einen kleinen stagnirenden Was- 

 « ser, welches ich taglich unter den Augen haben 

 « konute , wuchsen L. polyrrhiza und minor , êr- 



