293 



len te zijn geweest , hetwelk LiuhaeUs door den 

 soortsnaam heeft bevestigd. Zonder tegenspraak 

 is het na hem door vele Schrijvers , in hunne meer 

 of min uitgestrekte Flora's, aangenomen, terwijl 

 andere echter het met stilzwijgen voorbij gingen. 

 Bij verre de meesten is de plant opgenomen zon- 

 der eenige opheldering , veel min bewijs of uit- 

 drukkelijke soortsbevestiging. Slechts op weinige 

 plaatsen heb ik eene stellige uitspraak gevon- 

 den en wel bij Willdebow ( a) , met de woorden 

 « non est inilium L. polyrrkizae , utWiCGEas au- 

 « tumat , sed planta peculiaris a reliquis diversa" ; 

 bijSTEODEL (b) , kortelijk « arrhiza non polyrrki- 

 « zae initium"; bij Roemer en Schultes (c), « mi- 

 « nime initium L. polyrrkizae" ; bij Koch (el), 

 « secundum specimina circa Parisios lecta a Lem- 

 « na minore diversam sine dubio efïicit speciem" ; 

 dan ook deze brengen volstrekt geen bewijs bij. 



Nadat ik de plantjes gedurende geruimen tijd 

 heb waargenomen , ben ik hetzelfde gevoelen 

 toegedaan en meen dus te mogen stellen, dat Z. 

 arrhiza geen ontwikkclingsvorm hoe ook ge- 

 naamd , maar eene bijzondere , standvastige soort 

 is. Dit gevoelen wordt bewezen: 



1. Doordien geen der door mij verzamelde bol- 



( a ) Spcc. plant. I. 1. 



{/>) A'omcnctator botanicus, Sluttgard en Tubingcn , 



1821. 

 (r) Sysltma vcgttabilitim I. p. 283. Stntlgard , 1817. 

 ( el ) Synopus t'lorae germanicae et helveticae , ai/c/m t 



Q. U. J. Kom, jrancof. »d M. 18.17. 8 1 p.681. 



