300 



-verschil er tusschen de beide bolletjes bestaat» 

 Nimmer, of allhans hoogst zelden, bereikt het 

 i tweede de volle lengle, dikte en breedte van het 

 •eerste bolletje; vóór dien tijd toch scheiden zij 

 zich weder van elkander , terwijl elk eene soort- 

 gelijke kiem bevat , als de boven beschrevene en- 

 kelvoudige. Nu echter ontwikkelt zich het twee- 

 de kleinere meestal tot de gemiddelde grootte ; in 

 andere daarentegen schijnt de ontwikkeling der 

 kiem te schielijk , en heefl deze hare volkomenheid 

 reeds bereikt , vóór dat het moederbollelje de 

 hare heefl verkregen; waarschijnlijk zijn aan de- 

 ze omstandigheid de betrekkelijk kleine gepaarde 

 bolletjes hun aanwezen verschuldigd. Eigenlijk 

 waren het, tijdens de inzameling, gepaarde bolle- 

 tjes, welke mij deze wijze van vermenigvuldiging 

 leerden ; ik vond namelijk eeuige , vroeger door 

 ïiiij afgezonderde bolletjes, na een paar dagen van 

 elkander afgescheiden , en ieder in 't bijzonder met 

 de boven beschreven enkelvoudige volmaakt over- 

 eenkomende. Uit dit een en ander mogen wij 

 besluiten, dat de volkomene plant uit twee, met 

 de basis aan elkander gevoegde, bolletjes be- 

 staat, en alle enkelvoudige, die men des zomers 

 tusschen de overige vindt , afgescheiden gepaarde 

 zijn, welke zelve na verloop van eenigen tijd den 

 volkomen vorm zullen verkrijgen ( zie pi. I. fig. 4 

 en 5). Miciieu schijnt deze wijze van vermenig- 

 vuldiging reeds begrepen te hebben, allhans dit 

 zoude men uit de woorden: « Junior e vel no- 

 « vella planla" moeien opmaken. 

 De plantjes, welke ik bewaarde, bleven op dete 



