315 



ven zij met het doode moederblad verbonden , 

 hetwelk dan in den winter vergaat. In kleur 

 zoowel als in vorm zijn zij zeer van de gewone 

 blaadjes onderscheiden ; meestal toch hebben zij 

 eene niervormige gedaante , en eene donker groe- 

 ne, bruine, of bruinachtig groene kleur (pi. 1 fig. 

 9 d). Zij o-verwinteren even als L. arrhiza onder 

 water in den modder. Ik vond dezelve in groote 

 menigte in de bagger uit de sloot bij Gouderak, 

 Ook in de potten op mijne kamer nam ik het- 

 zelfde waar ; een gedeelte der L, polyrrhiza werd 

 in November 1837 geelachtig en bleef, hoewel dan 

 ook kwijnende, den winter door drijvende; het 

 grootste gedeelte daarentegen der oude bladen 

 stierf en zonk veelal met een of twee der beschre- 

 ven blaadjes voorzien. Door de natuurlijke, of zoo 

 als wij boven zagen, door kunstmatige warmte, 

 komen zij weder boven en brengen den gewonen 

 zomervorm weder voort. Alle deze bruinachtig 

 groene blaadjes krijgen des winters , hetzij drij- 

 vende, hetzij zinkende, volstrekt geene wortel- 

 tjes , maar eerst als zij omtrent het begin van 

 den volgenden zomer boven komen. Hoewel zij 

 in groote menigte drijvende voorkomen, is dit 

 slechts toevallig, daar zij niet door de dikke laag 

 kunnen heen zakken, welke L. minor, gibba en 

 het vuil vormt. Aan zich zelven overgelaten zinkt 

 elk blaadje van dezen wintervorm der L. polyrrhi- 

 ta, waarvan men zich kan overtuigen, behalve 

 door waarneming op eene kleine schaal , dooreen 

 handvol winterkroos in helder water te werpen. 

 Van L. minor en gibbu heb ik lot lieden, noch 



