337 



soort, bestonden in eene geringe, onbepaalde, 

 en vooral aan geen vasten tijd verbondene, bloeds- 

 storting uit de baarmoeder, zoo kennen andere 

 Schrijvers over de Natuurlijke Geschiedenis, waar- 

 onder het voldoende moge zijn de Buppon en F. 

 Cuvibr ( a ) te noemen , aan eenige zoogdieren 

 buiten den mensch eene periodische bloedsontlas- 

 ting toe. De laatstgenoemde zegt, dat, volgens 

 zijne waarnemingen , de mannelijke voorwerpen 

 der vierhandige dieren , indien zij gezond zijn , 

 en zich in den gedwongen staat , waarin dezelve 

 door ons worden gehouden, rustig gedragen, 

 eene bestendige neiging tot de voortleling behou- 

 den , doch dat de wijfjes op bepaalde lijden 

 bronstig zijn , als wanneer zij in een' toestand 

 rerkeeren , welke zich kenmerkt door een' meer 

 overvloedigen toevloed van bloed naar de uitwen- 

 dige geslachtsdeelen , waardoor somwijlen eene 

 'ware menstruatie ontstaat. Het wijfje ontvangt 

 liet mannetje alleen in den bronsttijd, welke ge- 

 woonlijk tusschen den 20sten en 30sten dag te- 

 rugkeert. Gedurende de zwangerheid vertoont 

 zich de togtigheid niet. Dit is de uitkomst der 

 waarnemingen, door F. CuviEa gemaakt bij eenen 

 mannelijken en vrouwelijken mandril ( Simia 

 Maimon) , bij een' mannelijken en vrouwelijken 

 nwarlen Baviaan van de Kaap , bij meerdere 



( a ) Hu rui, in Je Annales du MusSum (P ITistoire 

 naturelle, Vol. IX, ]>af;. 1 18 — 130 ; in het Hoog- 

 duilscli vertaald in Meckkl's Archiv für dit 

 Fhytiologie, B. II. s. 521. 



