354 



geheele oppervlakte van dit deel , tot in de uiter- 

 ste einden der horens toe, met rood bloed over- 

 dekt , terwijl zich tevens uitgestort en geronnen 

 bloed in de holte van het ligchaam des draag- 

 zaks bevond. Dit bloed scheen bij uitsluiting 

 voort te komen , bij wijze van doorzweeling of 

 sijpeling uit de zoogenaamde baarmoeder-tepels 

 ( carunculae ) , zijnde die verhevenheden , welke, 

 gevormd wordende door eene vermenigvuldiging 

 of ophooping van bloedvaten, zich aan de bin- 

 ïun-oppervlakte van dit deel vertoonen , reeds 

 voor de bevruchtiging , ter grootte van eene erwt 

 of boon, en ten gelalle van zestig en meer aan- 

 wezig zijn. Zij breiden zich van het ligchaam 

 des draagzaks tot in de horens uit, ondergaan, 

 gedurende de zwangerheid, eene aanmerkelijke 

 vergrooting, en blijven later bij koeijen, die ge- 

 kalfd hebben, steeds als eene soort van platte 

 likteekens kenbaar; zoodat zij duidelijk van de 

 overige oppervlakte, die glad en effen is, kun- 

 nen worden onderscheiden. Deze tepels dienen 

 tot aanhechting der moeder-koekjes van het vaat- 

 vlies ( cotyledones ) , waardoor de zamenhang 

 en gemeenschap der vrucht met de moeder ver- 

 wezenlijkt worden { a ). Op sommige overblijf- 

 sels dezer tepels (hebbende de koe, welke tot 

 proefneming diende, reeds meermalen gekalfd) 



( a ) Men zie omtrent den aard en de inrigting dezer 

 deelen : A. Burckhardt, Observationes anato- 

 micae de Uieri Vaccini fabrica; Acccdunt lab. 

 duae lithoqi . Basiliae 1834. 



