356 



men hierbij voorzeker tevens in aanmerking de 

 mindere trap van prikkelbaarheid des vaatgestels, 

 de meer regelmatige en langzame omloop des 

 bloeds, welke bij de grootere huisdieren plaats 

 heeft, zoowel als de meer gelijkmatige bloedma- 

 king , en welligt de zachtere eigenschappen van 

 het bloed zelve. Voorts mag niet uit het oog 

 verloren worden, dat het dier niet, gelijk de 

 mensch , is blootgesteld aan velerlei invloeden 

 van een' zedelijken e» natuurkundigen aard, wel- 

 ke het vaatstelsel bij den Jaatsten elk oogenblik 

 tot eene sterkere en ongeregelde beweging aan- 

 zetten, en zeer dikwijls de eenige en onmiddel- 

 lijke oorzaken van bloedslortingen uitmaken. H?t 

 is er evenwel ver af, dat de tegennatuurlijke 

 blocdsontlastingen bij de dieren zoo zeldzaam 

 zijn , als vroegere pliysiologen zulks hebben ge- 

 wild. Zij hebben die met den mensch gemeen , 

 en wel uit dezelfde deelen , waaruit zij bij den 

 laatsten gewoonlijk voortkomen. Zoo zijn bijv. 

 de aap en het paard aan neusbloedingen, het 

 laatste is ook aan bloedspuwing onderhevig; bij 

 dit zelfde dier (a) en den hond heeft men de 

 bloedbraking , en uitstorting van bloed in de 

 darmbuis (morbus niger U'ppocratis) waarge- 

 nomen. Bij het rund, het schaap, de geit, en 

 het paard is eene bloedsontlasting uit den endel- 

 darm niet ongewoon, gelijk mede de bloedvloei- 

 jing uit de piswegen bij vele dieren , doch bij- 



Ja) C. C. Sciimidt, Jahrbücher der In- vnd Aws- 

 landischcn Medici n , N° 12, Heft 3, S.383, 1836. 



