384 



een Salamander beschouwde, hoogst waarschijn- 

 lijk eene derde soort van dit geslacht is, liet 

 hoofd is bij dit fossile dier breeder dan bij de 

 Salamanders , en dit had reeds Cbvier doen zeg- 

 gen : la grande des monts Allec/annis en ap- 

 proche d' avantage (a). Deze groote Salamander 

 des monts Allegannis is , zoo als wij boven gezegd 

 hebben, de Menopoma van Harlan. Ook schij- 

 nen de tanden op hel verhemelte even eens geplaatst 

 geweest te zijn, volgens eene afbeelding van Cu- 

 vier (ibid. PI. 26. fig. 2 ). Eindelijk vertoonen ook 

 de overige beenderen eene treffende gelijkheid. 



Wij hebben dan drie soorten van Cryptobran. 

 chus , die men onder de drie soortsnamen van 

 Crypt obranchus Alleghaniensis , Cryptobran- 

 chus Japonicus en Cryptobranchus primigenius 

 zou kunnen onderscheiden. 



Wanneer al iemand meenen mogt , dat , daar 

 toch de kennis der zaken het eenige doel van ons 

 onderzoek wezen moet , er voor de weienschap 

 niets mede gewonnen is, of het Japansche dier eene 

 Salamandra dan wel een Cryptobranchus ge- 

 noemd wordt , dan verwachten wij echter deze 

 bpdenking niet van hen , die met het nut van 

 natuurlijke verdcelingen bekend zijn. Wanneer een 

 dierkundige , die met de Amerikaansche Meno- 

 poma , Cryptobranchus , Protonopsis of Sala- 

 mandrops ( over den naam wil ik niet twisten ) 

 wel bekend is, verneemt, dat men in Japan een 



(o ) Recherches sur /es össemen* fossiki . V. 2. 182;"i. 

 p. 438. 



