400 



de dezelve reeds door Mstbk zelven afgebeeld 

 in het jaar 1830 (o), en later door Adolpbb 

 Brobgniart, in de Colocasia odora opgemerkt (b). 



Aangaande de eerslgemelde biforines zelve schijnt 

 Meyek de ontdekking even weinig nieuw te ach- 

 ten, houdende dezelve slechts voor verlengde en 

 aan de uiteinde versmalde, daardoor puntig toeloo- 

 pende kristal-cellen, in welker midden een bundei, 

 veel langer dan de gewone naaldjes , gelegen is. De- 

 ze naalden nu zijn, volgens Meteh , onderling ver- 

 bonden door eene geel gekleurde , gomachtige slof, 

 welke , zoo als de gom zelve , doorgaans zeer hy- 

 grocopisch is , en dus bij 't in water leggen dezer 

 biforines (die sogenannten Biforines) zich oplost, 

 waardoor de beurtelings plaatshebbende, aanvan- 

 kelijk wonderbare uitwerping der kristalnaalden 

 zeer eenvoudig verklaarbaar is. 



Indien ik , bij hetgeen door mannen , in de Phy- 

 totomie zooervaren, is waargenomen , mogt voe- 

 gen , hetgeen ik daaromtrent zag , zoude zulks ia 

 't kort hierop neder komen. 



In het najaar van 1838 hield ik mij bezig met 

 het herhalen der uitmuntende waarnemingen van 

 Adolphe Bronghiart omtrent de structuur van 

 de opperhuid der planten (c). Tot dit einde nu 



(a) Meyen's Pkytotomie, tab. XII. fig. I. v. 3, 5, 



6. WiEGMANN'e Arch. 3. S. 40. 

 (6) Nouv. Ann. du. Muséum, 1834. T. III. Lirr. II. 



PI. 7. fig. 11, 13. 

 (c) Ann. d. Sc. natur. sec. Série, I. 65. Ook dit 



heeft Prof. Meyek niet erkend. Zie Fortschrit~ 



it, u. i. w. S. 49. 



