29 



«eer dikwijls voorkomende, en door velen be- 

 schreven , echter tot dus verre niet zoo opzette- 

 lijk is behandeld geworden, dat men daardoor 

 een geregeld overzigt zoude kunnen bekomen 

 over alle gevallen, die hiertoe betrekkelijk zijn. 

 Na kortelijk aangetoond te hebben, dat de be- 

 naming van Cyr.lops Monophlhalmos of Monocu- 

 lus in den eigenlijken zin niet de ware wanstal- 

 ligheid of misvorming aanduidt , welke bij deze 

 misgeboorten plaats heeft, zegt vervolgens de 

 Schrijver, het niet voerzaam te oordeelen, eene 

 nieuwe benaming aan dezelve te geven , maar 

 daardoor te verstaan: « die monsters, bij welke 

 « het reuk- en geziglswerktuig misvormd zijn , 

 « zoodanig, dat het eerste of ontbreekt, of van 

 « zijne gewone plaats is afgeweken, het andere 

 « meer of min enkel zich voordoet". 



Welke gedachten men in de tijden des bijge- 

 loof* over den oorsprong en beduidenis dezer 

 misgeboorten gevormd heeft, toont de Schrijver 

 uit de werken van dien tijd aan; terwijl in latere 

 dagen de ontleedkunde geleerd heeft , dat aan 

 dezelve geene andere betcekenis moet gehecht 

 worden, dat dat het afwijkingen zijn van de 

 natuurlijke vormi-i^, welke zich door verschil- 

 lende graden onderscheiden* 



Hij verdeelt hierop deze Misgeboorten in vijf 

 hoofdvormen, en wel 



l en Hoofdvorm of hoogs'pn grand van misvorming; 

 bij welken het gemis van beide oogen gepaard 

 gaat met een volslagen gebrek aan uilwcndi- 

 gen neus. 



