54 



zocht de Schrijver vooral zenuwbundels, die hij 

 uit levende kikvorschen uitsneed; maar hij be- 

 proefde tevens , welke veranderingen onderschei- 

 dene uitwendige omstandigheden en verschillende 

 stoffen in de zenuwzelfstandigheid veroorzaken. 



Men ziet aan zenuwbundels en niet al te groote 

 zenuwen met het bloote oog , en duidelijker met 

 eene loup , op de oppervlakte dwarse of spiraal- 

 vormige strepen van een glinsterend wit. Brengt 

 men zulk ecne zenuw onder het mikroskoop , dan 

 vertoonen zich golfvormig in de lengte loopende 

 vezels in dezelve , en de dieper liggende deelen 

 dier vezels komen meer in het donker, terwijl de 

 hooger liggende de oorzaak van gemelde witte 

 dwarsstrepen zijn. Deze slangvormige vezels zijn de 

 zenuwvtzels zelve , want de zenuwscheede ver- 

 toont zich aan weerszijde als eene regte lijn, en 

 na dat het voorwerp eenigen tijd in water gele- 

 gen heeft , verdwijnen de golfvormige slingeringen , 

 terwijl de vezels aan beide uiteinden buiten de 

 scheede uitsteken. Ook door uitrekking verdwij- 

 nen deze buigingen ; de primitive zenuwvezels 

 zijn derhalve langer dan de uit celweefsel be- 

 staande scheeden, die haar tot bundels vereenigen , 

 en Vai-entis schreef dit verschijnsel ten onregle 

 aan de zenuwscheede toe. 



De zenuwvezels zelve vertoonen zich in den 

 verschen toestand als ongekleurde, geheel door- 

 schijnende draden. Aan beide einden der vezels 

 komt de inhoud als eene taaije, heldere en on- 

 gekleurde vloeistof te voorschijn, die eerst later 

 in eene korrelige massa verandert. De zenuw- 



