blaasjes nog door eene alijmige groene st f, die 

 hij voor de voedingstof der blaasjes hield, omge- 

 ven. Agardh en Miabel houden eveneens de 

 chlorophylkorreis voor blaasjes. Koper wil, dat 

 de groene stof niet immer door bolletjes ge- 

 vormd, maar dat dikwijls de cel gekleurd wordt 

 door een doorschijnend homogeen vocht. 



Trevikakds heeft 7,ich later (1835) verklaard 

 voor het gevoelen, dat in de groene cellen de 

 chloiophylkorrels in eene eveneens groene, hoe- 

 wel minder sterk gekleurde gelei liggen. In de 

 onverbro'-ene cel 7.iet men eene doorschijnende 

 gelei tegen de inwendige oppervlakte, terwijl 

 dezelve langzaam naar buiten treedt na verbre- 

 king van het vlie.-j". Door den invloed van de 

 lucht , van een zuur of zout , verliest het slijm zijne 

 vloeibaarheid en krimpt zamen- De bolletjes moe- 

 ten slechts een veianderde toestand van het sap 

 Stijn ; of echter de bolletjes holle blaasjes zijn, 

 daarover kan men , volgens Ikeviuanus, geene be- 

 paalde zekerheid erlangen door middel van het 

 mikroskoop. 



De scheikundige onderzoekingen van Marquart 

 laten ons omtrent de ontleedkunde der zaak we- 

 der onzeker. In het jaar 1837 heeft Link be- 

 weert, dat het chlornpliyllum zich niet immer op 

 dezelfde wijze verhoudt, maar nu eens in blaas- 

 jes is besloten, dan weder deze omgeeft, terwijl 

 zij soms geheel afwezig, of niet Belden zamenge- 

 Hcld zijn. Hij wil, dat niet de blaasjes de groe- 

 ne Hof In-werken, maar integendeel daarin ge- 

 vormt worden. 



