74 



Het bovenstaande toont genoegzaam, hoe wei- 

 nig zekers men omtrent dit onderwerp tot nog 

 toe heeft in 't midden gebragt. Zien wij in hoe 

 verre, onze Schrijver daarin geslaagd zij en de 

 kennis aangaande dit pnderwerp vermeerderd en 

 verbeterd hebbe. 



Micbler stemt Röper en Treviranüs geheel toe, 

 dat het chlorophyllum niet immer den vorm van 

 bolletjes heeft, maar kent geene planten waarin, 

 zoo als door Moldenhawer en Treviranos be- 

 weerd is, het cellensap groen gekleurd zij. Het 

 is daarentegen doorschijnend, ongekleurd of ook 

 wel rood , en in hetzelve zwemt de taaije , groe- 

 ne gelei uit chlorophyllum bestaande, of in be« 

 paalden vorm , of als eene vormlooze , kruimige 

 massa , dikwerf een bekleedsel daarstellende op 

 den inwendigen cellenwand. 



Het niet korrelig chlorophyllum treft men in 't 

 geheel veel zeldzamer aan, dan sommige phyto- 

 tomen schijnen aan te nemen; bij oppervlakkige 

 beschouwing toch schijnt het cellensap dikwijls 

 eene groene kleur te hebben , terwijl het inder- 

 daad geheel helder is als water , en de groene 

 weerschijn slechts daaruit is te verklaren, dat zich 

 op de onderste lagen van het praeparaat, dat on- 

 der het mikroskoop ligt, buiten de focus van de 

 objectief lens , chlorophyllum bolletjes bevinden, 

 •welker kleur doorschijnt, zonder dat zij zelve 

 gezien worden. De Schrijver is genegen Ie ge- 

 looven, dat Link. zich op dit punt bedrogen heeft, 

 bij het doen kleuren zijner Icones Anatomicq- 

 tiotanicae, (Fase. I. tab. VIII. fig. 4.). 



