7ê 



ze hangt het korrelig chlorophyllum aart den cel- 

 lenwand van vele Con/erven , b. v. bij Eclo- 

 sperma, Conferva glomerata, bij Charae, in 

 de bladen der Mossen, en bij de hoogere planten 

 in 't algemeen in de cellen van het mesophyllum. 

 De door Raspaii, en Tubpin vooronderstelde navel- 

 streng tot vasthechting der korrels, is geheel en 

 al fabelachtig. 



De chlorophylbolleljes zwemmen ook niet zel- 

 den , geheel en al van anderen afgezonderd , in 

 het cellensap, zoo als plaats heeft bij Vallisneria 

 spiralis , Slratiotes aloides , in welke planten, 

 gelijk men weet , uit de beweging dezer korrels 

 de rotatie van het cellensap erkend wordt. 



Niet zelden eindelijk ziet men in de cellulae 

 porosae der opperhuid , in de cellulae corticales 

 (b. v. van Vanilla planifolia) , in de cellen wel- 

 ke de middelste laag in hel blad van Orontium 

 Japonicum uitmaken , dat de chlorophylbolletjes 

 in het midden der cclholte als in een balletje lig- 

 gen opeengehoopt. Dan liggen zij somwijlen 

 om de zoogenaamde kern van de ce!, zoo als bij 

 Oronliilm ; in de meeste andere gevallen ontbreekt 

 zoodanig eene kern, en zoo dezelve al aanwezig 

 is, dan heeft echter doorgaans de plaatsing der 

 chlorophylkorrels op hare plaatsing geene be- 

 trekking. Dit is b. v. het geval in de cellulae 

 porosae der epidermis. 



Wat aangaat den bouw der chlorophylkorrels , in 

 dezen moet men onderscheiden : l°de vrije korrels 

 zelve en 2° die , welke liggen in chlorophyl ( de 

 gelciachlige massa) , hoewel echter deze nader met 



