78 



duidelijk. Miohler zelfs houdt de vermeende 

 sporen voor zetineel-bolletjes , omdat zij door 

 ïodium eene blaauwe kleur aannemen. 



Nog moeijelijker is het onderzoek der chloro- 

 phylkorreltjes zelve. 



Indien men de in wijngeest, vette en aetherische 

 olieën , oplosbare, groene, harsachtige stof, van 

 welke de groene kleur der planten haren oor- 

 sprong ontleent , met den naam van chlorophyl- 

 Imn aanduidt , zoo kan men deze korrels met 

 Wahlehberg , en anderen, niet alleen voor ge- 

 stremd chlorophyllum verklaren , want dezelve 

 worden door maceratie van een groen planten- 

 deel in wijngeest , of door behandeling daarvan 

 met kokenden wijngeest, niet opgelost, maar blij- 

 ven ongekleurd terug, terwijl daaraan slechts 

 de groene, harsige stof (het eigenlijk chloro- 

 phyl) is ontnomen. Dit nu is reeds door Trevi- 

 rasus , Tdrpih , Piaspail , Meten , Mirbel en an- 

 deren , zeer goed waargenomen en er blijft dus 

 nu slechts te bepalen, waarvoormen de terugblij- 

 veude bolletjes hebbe te houden. 



Een klompje eiwit, waarvoor Trbvirahus zulk 

 een bolletje hield, is het niet, aangezien het als- 

 dan door alcohol en zuren troebel en wit moet 

 worden, hetgeen het geval niet is ; ook worden 

 deze bolletjes door bijvoeging van suiker en zwa- 

 velzuur niet purper-rood. De overige gemelde 

 phytotoraen houden het terugblijvend bolletje 

 voor eene kleine cel , terwijl Meyen wil, dat door 

 behandeling met eene oplossing van ïodium , waar- 

 door het bruin wordt, duidelijk is op te maken, 



