79 



dat liet van binnen hol is. 



Michler betuigt dit middel dikwijls te hebben 

 aangewend om zich te overtuigen van de waarde 

 dezer meening, doch hij was niet zoo gelukkig, 

 eene holte in de zoogenaamde blaasjes te erken- 

 nen, en bleef aldus in onzekerheid aangaande der- 

 zelver eigenschappen. Het onderzoek van Chara 

 Jlexdis gaf hem evenwel in dezen eene nieuwe 

 wijze van deze zaak te verklaren. Hij bragt na- 

 melijk ïodium in aanraking met chlorophylkor- 

 rels, waarop deze zich schoon blaauw kleurden 

 en dus uit amylum bestonden. Het groen be- 

 kleedsel nam daarbij allengs eene bruine kleur 

 aan ; hierbij echter was geenszins de vorm van een 

 blu.-sje duidelijk , dat zich door eene dubbele 

 randJijn had moeten doen kennen, maar het 

 groene bekleedsel scheen veeleer eene geleiach- 

 tige massa te zijn, waarin geene holte, maar 

 waarin de zetmeelkorrel bevat is, ongeveer op 

 dezelfde wiJ7.e als in de bloedbolletjes de kern in 

 cen geleiaclitig omkleedsel is gelegen. 



MicnxEn vond, na ecnige vergeefsche pogingen , 

 eindelijk eene overeenkomstige zamenstelling ook 

 in de chlorophylkorrcls van vele andere planten. 

 Onder de C'harae zag M. deze zaak nog beves- 

 tigd bij Ch. syncarpa Desb., barbata Meyeh 

 en gracilis. 



Bij Conferven , welker buizen aan de binnen- 

 vlaktc met chlorophylkorrcls bedekt zijn, vond 

 hij op deze wijze immer één , somwijlen meerde- 

 re zetmeelliollcljcs in chlorophylkorreJs. 



Moeijclijker was iu vele gevallen bij de met 



