80 



bladeren voorziene planten, de aanwezigheid van 

 zetmeel in deze chlorophylkorrels te erkennen. 

 M. vond er echter eene of twee in de inwendige 

 cellenlagen van de bladen der Vallisneria. In 

 de buitenste laag dierzelfde bladen verbood de 

 kleinheid der bolletjes de volledige waarneming. 

 Ook zag hij ze bijzonder groot in het mesophyl- 

 lum van Tradescantia discolor. 



Veelvuldige onderzoekingen bewezen hem , dat 

 de chlorophylkorrels in verschillende planten en 

 deelen van planten in haren bouw eenige afwij- 

 kingen maken. 



Sommige chlorophylkorrels bezitten namelijk 

 in ééne kern slechts één zetmeelbollelje. Deze 

 kan men inzonderheid gemakkelijker kennen, om- 

 dat doorgaans het omkleedsel hier niet dik is en 

 de door ïodium in de zetmeelbolletjes daargestcl- 

 de blaauwe kleur ligler door het omkleedsel heen 

 schijnt. Is dit laatste nu dun of allhans niet 

 donker groen gekleurd (want ook in intensiteit 

 der groene kleur toonen de chlorophylkorrels veel 

 verschil), dan is de blaauwe kleur, even als bij 

 vrij liggende zetmeelbolleljes , zeer duidelijk; is 

 het bekleedsel daarentegen dik , en wordt de 

 kern door ïodium donkerbruin gekleurd, dan 

 doet zich het zetmeelbollelje levens voor, onder 

 eene meer of min afwijkende, paarsachlige kleur. 

 Voorloopig wegnemen van de groene kleur door 

 wijngeest doet hier geen nut, omdat de door 

 ïodium voortgebragte bruine kleur meer betrek- 

 king hrefl tot de ongekleurde deelen van het om- 

 kleedsel, dan tot het groene chloropbyllum, op 



