85 



sel der zetmeelbolleljes dat slechts onder bepaalde 

 omstandigheden ontwikkeld wordt. 



De voortduring dezer deelon is in de planten 

 niet dezelfde. Bij de kleurverandering wordt 

 eerst het chlorophyllum aangedaan, en in doode 

 bladen vond MrcHLER geen spoor van zetmeel 

 meer. Hij houdt het zetmeel in de bladen voor 

 de stof die de vrucht bij bloeijende gewassen moet 

 v oeden , en meent dat dezelve bij de blijvende 

 planten in 't najaar, in den stam en de takken 

 overgaat, omeene stof te verschaffen, waaruit in 

 de volgende lente de knoppen moeten ontwikkeld 

 worden. Indien men in aanmerking neemt, hoe 

 groot het aantal van chlorophylkorrels in deze 

 is, zoo blijft het onderscheid tusschen Mono-, en 

 Dicotyledonen , in betrekking tot eene, voor de 

 voeding der planten zoo belangrijke stof, niet 

 meer zoo gewigtig is als men vroeger wel wilde 

 aannemen, zoo lang men niet wist dat bij de Di- 

 cotyledonen zich des winters het amylum in den 

 stam, en in den zomer in de bladen bevindt, en 

 geloofde dat het zetmeel vooral door Monocotyle- 

 donen en Dicotyledonen in de knollen in groote 

 hoeveelheid ontwikkeld werd. 



Wij meenen dat door deze Verhandeling de 

 geschiedenis van het zetmeel op nieuw toegelicht , 

 eene allcrgewigtigste daadzaak, die omtrent des- 

 zelfs voorkomen inde bladen, buiten twijfel ge- 

 steld , en daarmede de kennis aangaande het phy- 

 tochloor aanzienlijk vermeerderd ll> 



d. V 



