26 



geheel naar den zolder gekeerd is. Wanneer men 

 daarentegen eenen Hyacinthen bol omgekeerd op 

 een waterglas plaatst , groeit de bloemsteng naar 

 beneden , zoo dat men , gelijk dit bij de tuiniers 

 wel bekend is , door twee bollen opzettelijk met 

 hunnen voet tegen elkander aan te voegen en wel 

 vochtig te houden , eene bloemsteng naar boven 

 en eene andere naar beneden kan zien uitgroeijen. 

 Men zoude hieruit welligt gissen , dat ieder 

 plantendeel , in het loaler geplaatst zijnde , des- 

 zelfs rigting , welke die dan ook ware , steeds 

 zoude blijven behouden ; doch Linit (JSachtrage 

 zu den Grundlehren der Anatomie und Physiolo- 

 gie der Pflanzen. GSttingen 1809, p. 39—40) 

 vermeldt eene door hem genomene proef , waar- 

 uit de ongegrondheid dezer gissing blijkt. Hij 

 liet tarwezaden een weinig ontkiemen , en hiog 

 dezelve toen waterpas op aan een haar midden 

 in water , hetwelk op eene wel verlichte plaats 

 stond. De uitgeloopene worteltjes schenen eerst 

 nog een weinig waterpas voort te wassen , doch 

 wendden zich toen plotseling met eenen regteu 

 hoek nederwaarts , de steng daarentegen met eene 

 gelijksoortige bogt naar bovetiwaarts. Bohnet (sur 

 l' usage des feuilles , Oeuvres 8vo. 1779, IV. 

 p. 170 — 180j heelt eene in het water loodregt- 

 omgekeerde steng van Mercurialis annua zich 

 zien ombuigen en hare oorspronkelijke rigting 

 naar bovenwaarts hernemen ^ Zoo, zouden er 

 meer voorbeelden zign op te noemen. De Hya- 

 cinth schynt van dezen regel af te wijken. 



Decandolle {Physiologie p. 825 — 826) meent ^ 

 dat, wanneer men eene steng omgekeerd volmaakt 

 loodregt konde plaatsen , dezelve zoude voortgaan 



