147 



gche taal Tan hel Sineesch. Het Japansch heeft 

 geenszins zoo als het Sineesch meerendeels een- 

 lettergrepige woorden , en in deszelfs woorden- 

 schat komen slechts zeer weinige met de Sine- 

 sche overeen. Dit is het eenstemmig getuigenis 

 ■van vroegere en latere schrijvers over Japan , van 

 Kaempfer, Thünberg en von Siebold. In het 

 Japansch zgn enkele Sinesche woorden overge- 

 gaan , maar deze bewijzen niets meer , dan eene 

 verkeering tusschen beide volken , eveneens al- 

 ten gevolge van vroegeren omgang , enkele Portu- 

 gesche woorden in de Japansche taal zijn opge- 

 nomen ; zoo ook volgens Thonberg sommige Hol- 

 landsche woorden , b. v. vork en boter ij^). Maar 

 niet alleen in lexicographisch opzigt, ook in den 

 aard der spraakkunst , verschillen beide talen. 

 Het Japansch heeft blijkbaar meer grammatikale 

 vormen dan het Sineesch , maar mist echter ve- 

 len , die men niet alleen in de klassieke talen , 

 welke in dat opzigt op den hoogsten trap staan , 

 maar ook in onze hedendaagsche Europesche ta- 

 len aantreft. Zoo hebben b. v. de naamwoorden 

 geene geslachten ; het meervoudig is slechts bij 

 woorden van twee lettergrepen aanwezig, en 

 wordt gevormd door herhaling van het woord ; 

 de werkwoorden hebben slechts drie tijden : den 

 legenwoordigen , volmaakt verledenen en toeko- 

 menden tgd; en de personen en het getal worden 

 alleen uit de persoonlijke voornaamwoorden , die 

 het werkwoord vergezellen , opgemaakt. 



(*) Toyoyu de C. P. Thonberc, traduiu par I.&NGI.SS. 

 Parij 1796. 8». lU. p. 302, 303, 



