160 



de japanscbe schedel, dien ik voor mij heb, ver- 

 toont eveueens schuins naar voren staande boven- 

 snijtanden. 



Bij zoogenoemde bastaard Sinezen , van welke 

 ik een vrij groot aantal schedels gezien heb , 

 van voorwerpen afkomstig, wier vader een 

 Sinees , en wier moeder eene maleitsche was , 

 steekt de bovenkaak met schuinsch geplaatste sny- 

 tanden, steeds op eene bijzondere sterke w^ijze 

 vooruit. In de afbeelding bij Blumenbach [Nova 

 Penlas Cranior. Tab, 64, Cranium feminae sinensis 

 hybridae ,) is zulks zeer duidelgk uitgedrukt. De 

 gelaatshoek is hier scherper , dan men hem bij Ma- 

 leijers of Sinezen gewoonlijk waarneemt. 



Eene andere bijzonderheid van den Sineschen 

 schedel meen ik te vinden in de hoog opklimmen- 

 de neusbeenderen. De naad tusschen dezelve en 

 het voorhoofdsbeen slaat somtijds bijkans gelijk met 

 den bovenrand der oogkassen. Als meneen' Sine- 

 schen schedel vlak voor zich plaatst, ligt deze naad 

 gewoonlijk hooger , dan de naden , die de jukuit- 

 wassen van het voorhoofdsbeen met de jukbeen- 

 deren aan den buitenrand der oogkassen maken. 



§ 12. Met eenige twijfeling laat ik hier nog eenige 

 opmerkingen volgen , aangaande hetgeen mij bij 

 eene vergelijking tusschen Sinesche en Japansche 

 schedels als verschil is voorgekomen. 



Bij Japanners zijn de beenderen van den sche- 

 del minder zwaar dan bij Sinezen; het voorhoofds- 

 been en de wandbeendcren zijn meer rond en 

 glad. De schedel is gewoonlijk scheef, zoodat hel 

 eene wandbeen meer uitsteekt dan het andere. 

 Zulks kan door het slapen op harde blokjes , in 



