166 



het uitbreken der knoppen minder gemakkelijk 

 gemaakt , terT^'ijl aan den anderen kant de zich 

 ontwikkelende knoppen zich ten hoogste moeijelijk 

 met het overig gedeelte van den stengel in aan- 

 raking kunnen brengen , daar de van deze afda- 

 lende vezelen zich bijna niet naar beneden kun- 

 nen verlengen. Bij de hoogere en sterk vertak- 

 kende tropische soorten schijnt, althans in hare 

 jeugd , eene vermeerdering van het getal vaten en 

 buizen van den stengel plaats te hebben , hetgeen 

 dan ook cene , alhoewel geringe , toeneming 

 in dikle ten gevolge heeft. Daar nu zulks bij 

 onze grassoorten vermoedelijk niet plaats heeft , 

 is het getal grassen , wier stengels zich boven 

 den grond vertakken , tot op enkele soorten be- 

 perkt. 



Eene halfcirkel- of bundel-vormige verlakking , 

 zoo als dezelve , bij voorbeeld bij Nastus Juss. , 

 Arundinaria Ricn. , Chusqnea H. en K. , gevon- 

 den wordt , treft men bij ons niet aan , tenzij 

 men de vrij algemeen langs onze rivieren groei- 

 jende Cynodon Dactylon Pers., daarmede wil 

 vergelijken , die echter van de zoo even genoem- 

 de soorten verschilt , door dat de stengel over 

 en onder den grond kruipt , en zijne takken 

 voornamelijk aan het onder den grond verborge- 

 ne stengel-deel gevonden w^orden. Deze , in vele 

 opziglen , merkwaardige Cynodon, heeft regelma- 

 tig afwisselend groote en kleine tusschenleden , 

 welke zoodanig geplaalst zijn , dat , na elk , dik- 

 wijls zeer verlengd tusschenlid , meestal drie ver- 

 korte tusschenleden volgen , welke laatste zoo 



