169 



Naauwelijks hebben deze opgenoemde planten 

 gekiemd en eenige weinige bladen gescholen , of 

 spoedig ook, ja zelfs somtijds bgna gelijktijdig , 

 ontwaart men reeds de ontwikkeling der oksel- 

 knoppen , welke laatste ook weder op hunne 

 beurt , kort na derzelver ontsluiting , deze zelfde 

 knopsoort vertoonen. Naarmate de jonge takken 

 zich meer Terhefïen , naar die mate houdt de 

 knopontwikkeling op , de omtrek verhardt zich 

 zeer schielijk , en de knoppen kunnen zich niet 

 ontwikkelen , uit hoofde dat alle aanraking , 

 hetzij middellijk of onmiddellijk , met de aarde 

 verbroken is : terwijl daarentegen meer naar on- 

 deren , waar de stengel langer eenen weekeren 

 omtrek houdt , en de wortels regtstreeks in den 

 grond zich verlengen kunnen , eene menigte van 

 bijkomende knoppen geboren worden , die met 

 de anderen vereenigd , door hunnen aanwas , de 

 vertraging in den loop der sappen bevorderlijk 

 zijn , en met deze ook tot een grooter en grooter 

 aantal takken aanleiding geven , door welke we- 

 derkeerige werking het niet zelden gebeurt , dat 

 men van bovengemelde planten exemplaren aan- 

 treft, met 100, ja zelfs 200 en meerdere takken, 

 of dus genoemde culmi, die als het ware uit 

 één punt uitgaande , eene digte zode' vormen , 

 iets , dat nog meer in het oog loopt , wanneer 

 men de vroeger opgenoemde hinderuisden in aan- 

 merking neemt. 



Van eene 'dergelijke vertakking zal men wei- 

 ligt te vergeefs , onder de Dicotyledonen , een voor. 

 beeld zoeken , en niet zonder grond kunnen wg 



