17i« 



de. Er waren in dien tuin twee zulke voorwer- 

 pen. Zoo als ik de mijne ontving , woog zij , 

 bijna geheel van loof ontdaan, 2.075 Ned. fg ; 

 hare grootste middcllijn was 22 Ned. duim , de 

 kleinste 18 Ned. duim, daar, waar zij elkaar op 

 de grootste dikte des knols kruisten. Ik bezit er 

 de afteekening , op halve grootte , van , alsmede 

 van de doorsnede, op de natuurlijke grootte. 

 Het grootste gedeelte had , boven de oppervlakte 

 van den grond, zijn' wasdom verkregen. Dit ge- 

 deelte is groen , met een' rooden tint , bastachtig 

 op het aanzien , spletig en knobbelig. Op ver- 

 schillende punten van dezen knol ontsproten 

 knoppen en loof. Doch vooral rondom den top 

 des knols was de ontwikkeling de' er deelen zeer 

 sterk , zoodat het eene deel het andere drons. 

 De voet van sommige bladstelen was zoo ver- 

 breed , dat hij gespleten was. Het langste blad 

 -had eene middenrib van 54 Ned. duim leng- 

 te , en de breedte van den bladvoet was 5 Ned. 

 duim. 



Beneden de oppervlakte van den grond is de 

 knol wel knobbelig , maar toch glad , niet bast- 

 achtig , kleurloos , hier en daar roet wortelvezels 

 bezet. Weldra vermindert de omvang , en gaat 

 de knol over in eenen , eerst eivormigen , maar 

 verder , uilgereklen staart. De wortelvezels ver- 

 mepigvuldigen zich aan dit gedeelte. 



Had deze radijs een krachtig en overvloedig 

 loof gegeven , zij schijnt echter hierin en in de 

 knolvorming, alle krachten verspild te hebben, 



