177 



want lij had geene steng geschoten en niet ge- 

 bloeid , tot welke einden men haar had laten 

 staan. 



Nadat al het loof door mg weggesneden was , 

 nam ik in het middelpunt daarvan eene ruime 

 opening waar , waarin één bladsleel duidelijk 

 neerdaalt , en waaruit een ander , als uit de 

 diepte , opstijgt. Bij de doorsnede , zag ik weder 

 (ik weet het niet beter uit te drukken), den strijd 

 iusschen nooddwang en vrije natuur in volle 

 kracht. Elke bladsteel , die zich binnenwaarls 

 moest krommen , had zich zoodra niet in gun- 

 stiger omstandigheden bevonden, of hij volgde 

 zijne oorspronkelijke natuur , boog zich om , en 

 keerde op den besten weg terug. Maar het w^as 

 der opmerking waardig , hoe de 'gansche , aan- 

 zienlijke ruimte gevuld was, met meer of min 

 ontwikkelde deelen des loofs. De zelfstandigheid 

 van de radijs was overigens gaaf en gezond ; de 

 wand van de holligheid is droog, hier en daar 

 gerimpeld , strekt zich niet in den zoogeuaamden 

 staart uit. De bladschijven , die zich in deze 

 holligheid bevonden, hadden eene witte of geel- 

 achtige kleur , en droegen alle kenteekenen van 

 den ougewonen toestand , waarin zij verkeerden. 



Andere bijzonderheden , die meer de theorie 

 van de knolvorming betreffen, voeg ik hier niet 

 bij. Het zij genoeg, aangewezen te hebben, hoe 

 door toevallige omstandigheden eenig deel van 

 een levend schepsel , van eene plant , gedwongen 

 kan worden, zijne natuurlijkste rigling te verlaten 

 en eene vreemde te volgen, alsmede, hoe wel- 



