188 



VAN HASSELT , BMJME , of door mij gevondenc Or- 

 chidéën zijn ware paraxiten ; zijnde deze allen 

 met min of meer zigtbaar ontwikkelde wortels 

 voorzien. 



De bladdragende Loranthaceae vormen eene ei- 

 gene afdeeling, en de wortel ontbreekt schijnbaar 

 aan dezelve. Bij naauw^keurige beschouwing eener 

 wel ontwikkelde plant, vond ik , bg alle door 

 mrj geziene soorten , eene grootere of kleinere 

 verdikking ter plaatse , waar de woekerplant met 

 het voedend gewas in aanraking komt , terwijl het 

 voedend gewas meestaleene tegenoverstaande uithol- 

 ling bezat. Oeze verdikking , die ik gaarne als de 

 grondschijf (co//mot) wilde beschouwd hebben, ont- 

 staat door de naar beneden loopende vaten, wel- 

 ke hier gedeeltelijk met eene ronde bogt naar bui- 

 ten gerigt zyn , of naar het middelpunt strekken, 

 en zich dan tot in den wortel voortzetten, nadat 

 zg in de grondschijf aan het einde van een merg- 

 weefsel meer zamengedrongen zijn. Zij hebbeu 

 dan meestal eene omgekeerd-kegel vormige gedaan- 

 te , die in eene trechtervormige verdieping der 

 voedende plant ligt. Naar den top van dezen 

 korten kegel , vormen zich meestal de zijworlels , 

 die uit zamen|3;edrukte massen bestaan. Zij schij- 

 nen zich achtereenvolgende te vormen , en met 

 de ontwikkeling der plant in verband te staan , 

 daar de oudste zijwortels mij het laagste , en de 

 jongeren hooger aan de worlelmassa zijn voorge- 

 komen ; een verschynsel , dat met de ontwikkeling 

 der h(iutla»en overeenstemt. 



Deze wortelmassen of vaten zgn door een eigen 



