191 



tenrand in aanraking is met 4 vaatjes, uit de 

 doolhofachtig loopende aderen van het vHes ont- 

 staan. 



Eene met Loranthus Jackii genomene proef, over 

 de ontwikkeling van hjcht uit onder ■water ge- 

 plaatste bladen , heeft mij niet dan eene twijfel- 

 achtige uitkomst gegeven , daar ik slechts 25 dea- 

 len zuurstof vond , die nog gedeeltelijk uit hel 

 ■water zelve afkomstig waren. 



De bloeiwijze is zeer verschillende , maar valt 

 onder het middelpunt-zoekend stelsel. Iedere bloem 

 heeft 1 of 3 schutblaadjes {hracteae]. Bij de met 

 3 schutblaadjes voorziene bloemen, zijn twee hoofd- 

 vormen , die der Macrosolen Bi,. , en der Ely- 

 thranthes Bl. , tot welke laatste ook Loranthus 

 obtusus , Khs. , behoort. Deze hebben dat eigen- 

 aardige , dat zg als het ware half in de bloemspil 

 (rachis, axis") geplaatst, en door twee aan de zijde 

 voorhandene schutblaadjes ingesloten zijn , terwgl 

 het derde tegenover de bloemspil staat , en dik- 

 werf grooter is dan de beide anderen. Dit laat- 

 ste schutblaadje is lager dan de beide anderen 

 vastgehecht, waardoor men gemakkelijk de eerst- 

 genoemden als eene soort van involucrum zonde 

 kannen beschouwen. 



De kelk is bij de meesten niet dan een kleine 

 ring, en alleen bij L. lanosus meer ontwikkeld. 



De bloemkroon verschilt aanmerkelijk in vorm 

 en kleur , en levert vooral drie hoofdkleuren ; 

 zijnde over het algemeen eenkleurig , rood, geel, 

 enz. , soms , zoo als bij L. albidus, wit mei blaauwe 

 puntjes. Deze witte kleur wordt , bij kneuzing 



