194 



dan zien wij de vruchtbekleedsels weinig verandering 

 ondergaan. In den zak of het vierkantachlig ronde 

 eibeginsel, zien wij den kiemzak spoedig uit den ver- 

 dikten bodem te voorschijn komen , en zich tot aan 

 hetbevruchtend vat ontwikkelen. In dit tijdperk is 

 hel eitje reeds aanmerkelijk gedaald , en vertoont 

 nog een vrij r^egelmalig celweefsel. Even vóór 

 het afvallen der bloemkroon of eenen dag daarna , 

 ziet men aan het ovarium , dat de buitenste dec- 

 len , benevens het epicarpium , dezelfde gebleven 

 zijn als vroeger ; dat het sarcocarpium even boven 

 het grondstuk eindigt , waar langwerpige lig- 

 chaampjes zich beginnen te vertoonen; dat het 

 celweefse! eindelijk aanmerkelijk verdrongen, het 

 eitje lager gezakt en vergroot is. De kiemzak , 

 in welken het beginsel der kiem zich vertoont, 

 eindigt schijnbaar in het midden van het 

 eitje , dat nog met een doorschijnend celweefsel 

 gevuld is. 



Eenige (acht) dagen later , heeft het ei nog de- 

 zelfde gedaante , maar is weder lager gedaald. 

 Het celweefsel begint reeds een ^veiaig raelkkleu- 

 rig te worden, en vertoont, by naauwkeurig on- 

 derzoek , korreltjes in de cellen. De kiemzaK is 

 reeds meer ovaal geworden en de kiem duidelijk 

 zigtbaar. Deze kiem heeft eene witte kleur en 

 eene zamengedrongene knodsvormige gedaante met 

 ongelijk ontwikkelde zaadlobben , die in grootte 

 en lengte verschillen. De kiem begint vervolgens 

 meer in de lengte aan te wassen , doch de ver. 

 dikking van den wortel en de groenwording heeft 

 eerst in het laatsie Igdperk plaats 



