214 



pelvis renalis aemTila, mcmorabklis." {Eph. nat. 

 cur. Dec. II. ann. VII. obs. 22.) 



Quod ad observaliouem meam attinet , accesso- 

 riae glaiidulae vix pro lobis possunt glandulae priu- 

 cipis haberi , quoniam cum ea per laxiorem tantum 

 telam cellulosam conjunctae erant. Observatio au- 

 tem ipsa, ni fallor, eo majoris ponderis est , quum 

 etiam lieni principi non raro alii minores acces- 

 sorii lienes adjecti observentur , et sic glandulae 

 suprareuales cum liane consentiant. Ipse nunquam 

 mihi persuadere potui de arctiore ralione glandu- 

 lae suprarenalis ad systema lymptiaticum ; semper 

 potius ad venosum systema ejus functionem retu- 

 li , ut vena se. quam emittit , munere fungeretur 

 ductus excretorii , et humorem veheret ex arte- 

 rioso sanguine secretum , vel certe sanguinem pe- 

 culiari ratione mutatum emendationique yenosi 

 sanguinis destinatum. Hac certe conjectura moles 

 explicatur magna, quam in fetu renes succenlu- 

 riali habent, ita pariter peculiaris ven» ipsius ratio, 

 quae haec est, ut per eam lota glandula facilein- 

 flelur; et ita demum explicaretur , quare in morbis 

 syslematis venosi non raro vel mole auctae de- 

 prehendautnr illae glandulae , vel alio modo dege- 

 neratae. Itaque ex hac conjectura veluti placentae 

 munere renes succeuluriati fuugerenlur. Nullam 

 tarnen hisce diebus expertus sum differentiam inter 

 globulos sanguinis venae suprarenalis et renalis. 



