246 



De Engelsche kolonisten kennen dit dier onder 

 den naam van Watermol (Waler-Mole) , uit hoof- 

 de der gelijkheid, die zij er in meenen te vinden 

 met den gemeenen Europisehea mol; de inboor- 

 lingen noemen het dier Mallani/orifj of Tambriet, 

 en de laatste naam is de meest gewone. 



Dit zonderling dier heeft eene platte gedaante , 

 en komt eenigermale met den otter , den mol en 

 den bever overeen. Het is bedekt met glinsteren- 

 de , lange en dikke haren , onder welke eene 

 vacht van fijner en korter , zeer zacht haar ge- 

 plaatst is. De haren op den buik , de borst en 

 keel zijn veel fijner en meer zijdeachtig dan die 

 van het overige ligchaam. Bij jonge voorwerpen 

 ziet men op de onderste oppervlakte van den 

 staart, zoowel als op de voor- en achterpoolen, 

 digt bij de voeten fijne , witte haren van een 

 zilverkleurig aanzien; deze gaan bij het volwas- 

 sene dier verloren , en de onderste oppervlakte 

 van den staart is gemeenlijk nuakt , of vertoont 

 slechts eenige weinige, zeer verspreid staande 

 haren. Veelligt is zulks een gevolg van de wrij- 

 ving langs den grond , bij de beweging , die het 

 dier, op het land zijnde, maakt, maar hel meest 

 heerschend gevoelen onder de kolonisten , dien- 

 aangaande, voor hetwelk ik evenw^el in de waar- 

 neming hunner levenswijze geen bewijs vinden 

 kon, is, dat zulks ontstaat door het gebruik, dat 

 het dier, gelijk de bever, van zijnen staart als 

 een truweel tot het bouwen zijner woning ma- 

 ken zou. De staart is plat , breed ea aan het 

 einde aan weerszijden afbellende, waar buiten de 



