253 



oevers der rivier langs te wandelen. In den 

 morgen zagen wij slechts een voorwerp , dat ons 

 echter ontsnapte. 's Namiddags , in liet naar 

 huis keeren , troffen wij er een , dat , na ernstig 

 gewond te zijn , door dikwerf te duiken , zich 

 zocht te redden , en den overkant poogde te be- 

 reiken; want, wanneer deze dieren gewond zijn, 

 trachten zij aan land te komen , hetzij om in 

 hunne holen te ontsnappen , heizij , dewijl zij 

 buiten staat zijn, om, in hunnen verzwakten 

 toestand , in het water te kunnen voortkomen. 

 Er was nog een tweede schot noodig vóór het 

 stil bleef liggen , zoodat de jagthond het op kon 

 halen. Het bleek een mannetje te zijn , en was 

 nog niet dood , maar bewoog zich van tijd tot 

 tyd , en maakte geen ander geluid dan van diepe 

 uitademing door de neusgaten. Weldra scheen 

 het bij te komen , en door natuurlijke aandrift 

 liep het langs den grond voort om w^eder het 

 water te bereiken , maar met ongewisse bewe» 

 ging. Omstreeks vijf en twintig minuten nadat 

 het gevangen was , bleef het met eenige stuip- 

 trekkingen dood. 



Daar dit voorwerp een mannetje was, gaf het 

 gereede aanleiding om op mijzelven te beproeven, 

 wat er Ie denken was aangaande de schadelijke 

 werkingen , die door eene verwonding met de 

 spoor ontstaan , waarvan zooveel verhaald wordt. 

 De gewonde staat van het dier was geen hin- 

 derpaal voor deze proefneming , dewijl in een 

 uitgegeven berigt , waarin zulke verschrikkelijke 

 uitwerksels van het vergift worden vermeld , het 



