261 



dikt , en nadat dit deel in de geheele lengte ge- 

 opend was, zag men drie losse egeren digi bgeen, 

 van de groette van zwanenhagel. Zij waren wit 

 en geheel rond. Hun buitenste omkleedsel be- 

 stond uit een digi, ondoorschijnend vlies, het 

 geen stevig genoeg was om het onderzoek der 



Het chorion of de buitenschaa! dezer eijeren bood 

 eenigeo wederstand, wanneer men hetzelve met een pin- 

 cet opentrok. Desielfs kleur was vuil graauw, naar het 

 brninc bellende, cenigzins doorschijnend en gladder op 

 de binnenste dan op de buitenste oppervlakte-, het gelijkt 

 naar de schaal van het ei des salamanders , maar is van 

 een teederder weefsel. De vloeibare inhoud van het ei 

 was vervat tusschen de schaal en bet dojervÜes , eene 

 plaatsing, welke met die van het eiwit in het ei der vo- 

 gels overeenkomt; maar deze vloeistof was niet gestremd 

 geworden door de werking van den wijngeest, 'Kaarin de 

 eijeren zoo lang gedompeld geweest waren. 



De gele massa of dojer bleek in haar eigen vlies om- 

 sloten te KÏjn , hetwelk onder het mikroskoop bevonden 

 werd te bestaan uit een bijzonder dun, glad en doorschij- 

 nend bekleedsel , hetwelk ik beschouw als de membrana 

 vitetli ^ met een dikker, korrelachtig vlies, hetwelk het- 

 zelve onmiddellijk overtrekt , beantwoordende aan het 

 kicmvlies of blasfodenna De dojer bestond uit tallooze 

 kleine ondoorschijnende korrels, overeenkomende met 

 die , welke in de folliculi der eijernesten vervat waren , 

 en met deze korrels waren grootere, door:>chijnende olie- 

 drQppen vermengd. Ër was niet het geringste spoor van 

 chulaza aan het dojervHes gehecht, gelijk wi) naar de 

 analogie verwachten zouden , zoo het ei had moeten 

 worden outwikkeld door uitbroeijinf;. Ik was buiten 

 5taal cenigi^ beginsels van het embryo te ontdekken." 

 Phi/otofthUal Tian&aclions for 183i. p. 555, 



18 * 



