271 



zelfe verdere wijdie , een voet drie duiin diep 

 en een voel cnn duim breed. Om werk te be- 

 sparen , groeven wij niet den geheelen gang lot 

 het einde toe op , maar maakten in deszelfa rig- 

 ling , op de wijze der inboorlingen , hier en daar 

 kuilen , waarbij ons daraga behulpzaam was , die 

 met eene scherpgepunte slaaf schielijker graven kon, 

 dan wij met onze spaden. 



Het hol werd van den ingang af naauwer en 

 beantwoordde omstreeks aan de gewone breedte 

 van het dier. Toen wij het lien voet vier duim ver 

 opgegraven hadden , bespeurden wij eensklaps den 

 bek en het hoofd van een vogelbekdier , dat , ia 

 zijne ru.st gestoord , voor den dag kwam om Ie 

 zien , wat er in zijn hol omging , maar op ons ge- 

 zigt dadelijk weder omkeerde. Het werd echter 

 bij een achterpoot gegrepen en naar boven ge- 

 sleept. Het scheen zeer verschrikt te zijn door zoo 

 plotseling uit zijn onderaardsch verblijf gehaald te 

 worden , en ontlastte, toen hel aangegrepen werd, 

 zijne pis en uitwerpsels. Het gaf geen geluid , 

 en poogde ook niet Ie bijlen. Het was een vol- 

 wassen wijfje ; toen ik het in mijne hand hield , 

 glinsterden deszelfs heldere kleine oogen , de ope- 

 ningen der ooren verwijdden zich beurtelings en 

 trokken zich zamen , en zijn hart sloeg hevig. Na- 

 dal het eenigen tijd in de handen vastgehouden 

 was , en zijne eerste vrees had afgelegd , werd het 

 meer met zijnen toestand bevredigd , hoezeer het 

 nog van tijd tot tijd worstelde om los te komen. 



De Ornühorhynchus , dien ik alzoo levend en 

 onbeschadigd gevangen had , werd in een vat met 



