279 



tol de Vas Plains terug te keeren. Een wijfjes 

 Ornithorhynchus was den vorigen (lag te Mun- 

 doona geschoten. In dit voorwerp zag ik mijne 

 vrees bevestigd , dat de tijd van het baren reeds 

 voorbij was , want , bij het voorwerp , dat ik on- 

 derzocht , had zulks blijkbaar niet lang geleden 

 plaats gehad , en de uterus vertoonde geen blijk , 

 dat er nogmaals jongen zouden worden voortge- 

 bragt ; het gevoelen van sommigen, dat deze die- 

 ren tweemaal in het jaar jongen hebben , komt 

 mij onaannemelijk voor. De melkklieren waren 

 aan beide kanten zeer grool ; maar het is zonder- 

 ling , dat er , nadat het dier gescholen was , geene 

 melk uit de klieren kon gedrukt worden. Dit 

 bevreemde mij te meer , daar de klieren zeer 

 vaatrijk op de oppervlakte waren , terwijl zich 

 de arteria jnammaria zeer schoon en duidelijk 

 over dezelve verspreidde. De vacht bedekte nog 

 dat gedeelte van de huid , waarop de melkbuizen 

 uitliepen , en er was geen schijn van eeneu uitste- 

 kenden lepel. In de dieren, bij welke ik later 

 melkafscheiding heb waargenomen , was evenmin 

 een uitstekende tepel aanwezig, en de vacht is 

 zelfs niet afgesleten Ier plaatse , waar de buizen 

 der klier zich openen. Veel cellenweefsel omgaf 

 de klieren , verbond hare talrijke lobben , en 

 hechtte levens de aldus vereenigde massa aan de 

 I omgevende spieren en bekleedsels. De klieren 

 waren niet verheven en van builen niet gemakke- 

 lijk Ie bespeuren, ten gevolge van de ruime, losse 

 huid , waarmede hel dier bedekt is. Eene der 

 klieren had 3i duim lengte , en uitgespreid 5 



