295 



de kortheid der voorsle ledematen , derzelver ge- 

 daante , de tegenwoordigheid van sleulelbeende- 

 ren. Tot den vogelvorm worden wij teruggeroe- 

 pen , door het overwigt in lengte der achterste 

 ledematen , door de lengte en den vorm van den 

 schenkel en van den metatarsus. — Met den ge- 

 wonen zoogdiervorm laten zich de wervelen , de 

 ribben en het borstbeen vergelijken , en zelfs tot 

 den mensch vinden wg enkele punten van toe- 

 nadering , door de inrigling van de borstkas , 

 door den vorm van den voetworlel , door de ge- 

 steldheid van den voorarm en door de gedaante 

 der voorpoot. De meeste dezer punten vorderen 

 eene nadere ontwikkeling. — In de onderste le- 

 dematen merkte ik zoo straks eenige gelijkvor- 

 migheid op met de vogels. Hel dijebeen is even 

 als ia de vogels , betrekkelijk zeer kort, de schen-' 

 kei daarentegen zeer lang ; dezelve bestaat uit 

 scheen- en kuitbecn. Het kuitbeen is op het 

 midden van den schenkel zeer digt aan het scheen- 

 been aangedrukt en herinnert ons hierdoor aan 

 den schenkel der vogels , in welken het benedenst 

 uiteinde van het kuitbeen met het scheenbeen 

 inéénsmelt. Het scheenbeen heeft van boven eene 

 driekantige gedaante , loopt aldaar in eene ver- 

 hevene en naar voren uitspringende graat uit , 

 even gelgk dit bij de vogels geschiedt en wordt 

 ook , even als bij hen, beneden waarts van eene rol- 

 ronde gedaante. In plaats van knieschijf, welke 

 door i, F. MECKtL als ontbrekende wordt opge- 

 geven , vind ik , in derzelver plaatsvervangenden 

 band voor aan de knie, een kk-in, niet zeer dui- 



