29e 



delijk beenpuntje. Het valt niet gemakkelijk Ite 

 bepalen , om welke reden een dier , hetwelk met 

 zijne achlerpooten eenc zoo buitengewone kracht 

 heeft uit te oefenen , de knieschijf mist. Ik waag 

 het echter daaromtrent eene Tooronderslelling te 

 opperen. Zoo men aan de knieschijf het 'doel 

 toeschrijft , van de inplanting der uilstrekkende 

 schenkelspieren van het kniegewricht verwijderd 

 te houden en daardoor nadeeüge schuring te 

 voorkomen , is het welligt mogelijk in het voor* 

 uitspringen van het scheenbeen , de reden te vin- 

 den, waarom de knieschijf bij den Kanguroo ^a» 

 en daar de natuur nimmer eenig overtollig deel 

 vormt , 7noet ontbreken. — Deze uitpuiling immers 

 wordt door de noodwendige krachtontwikkeling 

 der spieren van den voet en van de leenen be- 

 dongen ; zij houdt de inplanting der gemeen- 

 schappelijke pees van de uitslrekspieren van den 

 schenkel op eenen aanmerkelijken afstand van 

 het kniegewricht , en voorkomt hierdoor het ge- 

 vaar van schuring voor de gewrichtsoppervlakte 

 van het dijebeen , te meer daar het dier niet an- 

 ders dan met gebogea knien slaan en zich be- 

 wegen kan. Bg den mensch en de overige' zoog- 

 dieren wijkt het scheenbeen achterwaarts weg , 

 ten einde de uitstrekking van den schenkel mo- 

 gelijk te maken. Hierdoor wordt de knieschijf 

 een noodwendig voorbehoedmiddel , ten einde de 

 wrijving van de pees tegen de gewrichtsoppervlakte 

 van het dijebeen onmogelijk te maken. — Bij den 

 Kanguroo puilt het scheenbeen naar voren uit , 

 verlengt het zich lot eenen knobbel ; hierdoor 



