203 



ling TOOT de spieren der achterste ledematen. Het 

 is om die reden , dal het zich in de verschillende 

 diersoorten naar de ontwikkeling van deze cp 

 eene onmiskenbare ■wijze voegt. Zal ik wel het 

 opene bekken der vledermuizen , het kielvormige 

 van den zeehond , de losse en geringe bekkeu- 

 beenderen der Cetaceën , enz. , als bewijzen be- 

 hoeven aan te voeren ? — Eene tweede bgzon- 

 derhcid van het bekken , welke de Kanguroo met 

 vele knaagdieren , b. v. den Bever , het Eek- 

 horentje , enz. gemeen heeft , is de sterke ont- 

 wikkeling ecner verhevenheid , welke in het 

 menschelijk bekken slechts door eenen flaauwen 

 knobbel aangeduid wordt en zich op de hoogte 

 bevindt , op welke het darfnbeen in den dwarsen 

 schaambeenstak overgaat. Mëckei, bestempelt de- 

 zelve met den naam van eminentia ileo-pectinea. 

 De myologie van het dier zal ons zoo straks hare 

 beteekenis openbaren. 



Eindelijk komen ook nog bg het bekken de 

 zonderlinge buidelbeenderen {ossa tnarsupiaiia) in 

 aanmerking. Z.ij ontstaan als platte , driekante 

 beenderen , mei eene breede basis uit het bin- 

 nenst gedeelte van den dwarsen schaambeens- 

 tak en zijn met denzelven bewegelijk verbonden. 

 In eene schuinsche rigting zich naar boven voort- 

 zettende , versmallen zg zich en loopen zij einde- 

 lijk in eenen eenigzins ronden knop uit. De uit- 

 eenzetting van derzelver doel tot de beschrijving 

 der buikspieren uitstellende , wil ik mij , voordat 

 ik van het geraamte afscheid neme , nog even 

 met de beschouwing van de ribben, het borst 



