316 . 



pees bestaat. Deze laatste begeeft ziuli «aar du 

 rudimentaire teenen. Buitenwaarts zijn er nog 

 twee m. m. -peronaei. De binnenste en onderste , 

 welke tegen den extensor communis aanligt , gaat 

 over het kuilbeen heen en piant zich in den 

 voetworlel in. Ik houd denzelven yoot per onaeus 

 brevis. De andere , peronaeus longus\, plant zich 

 in het middelst lid van den vierden teen in en 

 gaat derhalve over den tarsus heen , terwijl de 

 andere aan de onderzijde van den tarsus blijft. 

 Dit zijn de eenige spieren , welke aan de voorste 

 oppervlakte van den schenkel zijn op te merken. 

 Zij zijn stevig , maar worden toch in kracht door 

 de flexores overtroffen. Deze beschouwing van 

 de spieren der onderste ledematen doet zien, dat 

 zg nog meer vereenvoudigd , nog meer tot enkele 

 krachtvolle massa's dan bij den mensch terugge- 

 bragt zijn. De inrigting van allen strekt slechts 

 daarhenen, dat buiging en uitstrekking, maar 

 dan ook in de hoogst mogelyke kracht voortge- 

 bragt worden. Het is daarom , dat de sartorius 

 niet in eene scheeve , gelijk bij den mensch , maar 

 in eene regtstreeksche rigling op den schenkel 

 werkt , dat semi-membranosus en semi-tendinosus 

 met den biceps de kuit met hunne peesplaten 

 omvatten , dat aan den schenkel de spieren slechts 

 tot buig- en uitslrekspieren, niet tevens tot af- 

 en aanvoerders worden teruggebragt. De nood- 

 wendigheid van groote krachtontwikkeling brengt 

 aan de achtervlakte van den schenkel eene zwel- 

 ling te weeg, overeenkomende met de kuit van 

 den mensch , cu hierdoor aantoouende , dat men 



